Kilka lat po Słowackim i po zbliżonej nieco trasie podróżował go Egipcie młody literat, przyjaciel Norwida, Władysław Wężyk (1814-48). Przybywszy we wrześniu 1839 r. do Aleksandrii, zwiedził deltę Nilu i Kair, a następnie udał się wynajętym statkiem (na którym wywiesił flagę polską) zwyczajową niemal trasą w górę Nilu aż do pierwszej katarakty koło Asuanu, który nazwał ?granicą Egiptu". Drogę powrotną obrał jednak odmienną niż czynili to zwykle inni podróżnicy, a mianowicie udał się lądem przez Keneh i przez Pustynię Wschodnią (Arabską) do starożytnego portu Kosseir (obecnie Kuseir) nad Morzem Czerwonym, niegdyś głównego portu wywozu złota z okolicznych kopalni. pożyczka w domu klienta
Po powrocie do kraju Wężyk opublikował w ?Bibliotece Warszawskiej" (rocz. 1841) Wyjątki z podróży po Egipcie odbytej w roku 1839 oraz oddzielnie w 1842 r. dwutomowe Podróże po starożytnym świecie, które J. S. Bystroń nazywa ?niewątpliwie najlepszą polską książką o Egipcie". Stawia ją ?...o wiele wyżej" niż Podróże na Wschód M. Manna, podkreśla wybitne walory literackie książki Wężyka i nazywa go ?...jednym z najlepszych prozaików pierwszej połowy wieku". Zdaje się jednak, że wiadomości przyrodnicze zawarte w tej ?najlepszej książce o Egipcie" nie dorównują stronie literackiej, skoro Wężyk podróżując przez Pustynię Arabską w nocy przy ognisku słyszał ?ryk tygrysa".
a zapewne i na jego własne życzenie, został mianowany lekarzem garnizonu w Aleksandrowsku na Sachalinie. W roku 1886 przeniesiono go z kolei na Wyspy Komandorskie, a latem 1889 r. został mianowany naczelnikiem okręgu na najdalszych kresach azjatyckiej Rosji, nad Morzem Beringa, w kraju Czukczów.
Furtki | |
|