Wypada jeszcze wspomnieć o kilku niemal współczesnych podróżnikach, którzy badania na Syberii prowadzili z własnej inicjatywy i których działalność, jakkolwiek
nawiązywała do chlubnych dziewiętnastowiecznych tradycji polskich na tym polu, wkroczyła już w XX w., a w jednym przypadku nawet przekroczyła o kilka lat granicę czasu zakreśloną dla niniejszej pracy.
Mowa przede wszystkim o tragicznie młodo zmarłej i świetnie zapowiadającej się etnografce Marii Antoninie Czaplickiej (1886-27 V 1921), która mimo młodego wieku potrafiła podjąć poważną wyprawę naukową i zostawić zdumiewająco bogaty jak na dany jej okres życia dorobek naukowy. pożyczki bez bik
Czaplicka, po studiach w Polsce i Rosji, wyjechała w 1910 r., jako stypendystka Kasy im. Mianowskiego do Anglii, gdzie studiowała na uniwersytetach w Londynie i Oxfordzie. Po uzyskaniu W tym ostatnim w 1912 r. dyplomu z antropologii, wykładała przez czas pewien etnologię na uniwersytetach angielskich (Oxford, Londyn), po czym w latach 1914-15 z ramienia komitetu antropologicznego uniwersytetu w Oxfordzie brała udział w ekspedycji na Syberię. Spędziła na niej 12 miesięcy, prowadząc studia nad kulturą Tunguzów i Samojedów w dolnym biegu Jeniseju, koło Turuchańska i ujścia Dolnej Tunguzki. Prowadziła też badania w górnym biegu Jeniseju, koło Minusińska, na północ od Sajanu Zachodniego. Czaplicka interesowała się także kulturą i historią ludów turańskich w środkowej Azji.
domki angielskie | |
|